Mikrocefalija

Mikrocefalija se prevodi kao “mala glava”. Mikrocefalija ukazuje da je obim glave deteta manji u odnosu na uzrast, pol, visinu, rasu i gestacijsku starost. Prisustvo mikrocefalije podrazumeva i postojanje malog mozga(mikroencefalija), jer je rast lobanje prvenstveno uslovljen rastom mozgaMikrocefalija se prevodi kao “mala glava”. Mikrocefalija ukazuje da je obim glave deteta manji u odnosu na uzrast, pol, visinu, rasu i gestacijsku starost. Prisustvo mikrocefalije podrazumeva i postojanje malog mozga (mikroencefalija), jer je rast lobanje prvenstveno uslovljen rastom mozga Najčešći etiološki faktori mikrocefalije su:

⦁ infekcije (citomegalovirus, herpes simplex, rubella, varicella, coxackie, AIDS, toksoplazmoza, meninigtitis, sifilis)

⦁ hipoksija (hipoksično-ishemično encefalopatija, postreanimaciona mikrocefalija, intoksikacija CO-ugkljen monoksid, placentarna insuficijencija)

⦁ nasledne bolesti (kraniosinostoze, heredofamilijarna degenerativna oboljenja, neuronalna ceroidna lipofuscinoza, aminoacidurije)

⦁ hromozomske aberacije (Downov sindrom i ostale trizomije, delecije)⦁ malformacije (microcephalia vera)⦁ trauma (porođajna, akcidentalna u ranom uzrastu)

⦁ perinatalni metabolički poremećaji (hipoglikemija, hipotireoza, hipopituitarizam, hipoadrenokorticizam)

⦁ malnutricija

⦁ primena lekova (alkohol, antiepileptici, narkotici, citostatici)

⦁ prenatalna oboljenja majke

Spektar neuroloških poremećaja je širok, kako kod primarnih tako i kod sekundarnih mikrocefalija. Poremećaji mogu da budu od decerebracije do lakih poremećaja fine motorike motorne koordinacije, od lake do teške mentalne subnormalnosti, od autističnog ponašanja do blagih hiperkinetskih stanja. Prognoze su različite kod dece koja imaju i one koja nemaju pridružene anomalije. U slučaju postojanja udruženih anomalija prognoza zavisi od težine tih anomalija.Sprovode se ispitivanja za intrauterine infekcije, hromozomske aberacije, metabolička oboljenja, neuroradiološka ispitivanja (CT i NMR glave, otkrivanje kalcifikacija, razvojnih anomalija i poremećaja citoarhitektonike). Prenatalna ultrasonogfafska (ultrazvučna) dijagnoza mikrocefalije je od velikog značaja, ali je u većini slučajeva moguća tek u poslednjem trimestru.

Mikrocefalija ne može se tretirati ni još dok nije rođeno dete, kao ni posle porođaja. Leči se primarno oboljenje koje je dovelo do mikrocefalije, a ostalo je simptomatska terapija i zavisi od kliničke slike.